totally lost

ทำไมคนเราต้องหิวด้วยนะ

ทำไมคนเราต้องกินตลอดเวลา (อันนี้หมายถึงตัวเอง)

  เมื่อพูดถึงความอิ่ม ทุกคนจะต้องนึกถึงอาหารเป็นอย่างแรก หลายคนอาจจะเป็นคนดีคืดถึงภาพเด็กที่เอธิโอเปียขึ้นมา

แต่ในโลกที่อยู่ตอนนี้ บางคนอิ่มจนอืด จนเอียน จนเลิกกินกันไป จนกลายเป็นโรคไม่อยากอาหาร จนผอม จนเหี่ยว จนตาย

ความแตกต่างที่แม้แต่ขั้วโลกยังอาย

 

ในแง่บวก ความอิ่มทำให้เรามีกำลังวังชา ความอิ่มทำให้ง่วงนอนไม่ได้อ่านหนังสือสอบ (อันนี้ก็ดีนะ จะได้พักผ่อนก่อนสอบไง)

ความอิ่มคือความสุขที่ได้เติมอะไรให้กับชีวิตจนเต็ม

ความอิ่มคือการรู้สึกว่าพอ (พอแล้วกับนูเตล่าที่จวกไปหมดขวด)

คนเราต้องรู้จักคำว่าพอ แล้วจะใช้ชีวิตอยู่อย่างไม่ทุกข์(มาก)

 

แต่อีกแง่หนึ่ง ความอิ่มก็ไม่สามารถหยุดยั้งการกอบโกย แย่งชิงได้

อิ่มแล้วนะ แต่ก็อยากอีกอะ (อิ่มของคาวแต่ยังกินของหวานได้อีก อิอิ มีสี่กระเพาะจ้ะ)

ความอื่มคือไม่สามารถยัดอะไรใส่เข้าไปได้อีกแล้ว

ความอิ่มทำให้เราพ่ายแพ้ตอนแข่งกินโออิชิกับเพื่อน (คุ้มยังเนี่ย)

 

ความอิ่มไม่ใช่แค่ในเรื่องกินแน่นอน เป็นคำสากลที่ใช้ได้กับทุกสถานะการณ์

อิ่มอกอิ่มใจ อิ่มรัก อิ่มเอม อิ่มบุญ

คำว่าอิ่มมักใช้กับอะไรที่ดีดี แต่ทำไมคนเราอิ่มแล้วก็ยังไม่รู้จักพอได้ อิ่มแล้วก็ยังอยากอยู่

ความอิ่มจึงเป็นแค่ความรู้สึกชั่วขณะ ความรู้สึกพื้นฐานที่คนเราต้องการบ่อยๆ (ถึงสามครั้งต่อวันเป็นอย่างน้อย)

 

แต่ทุกคนก็คงเคยได้ยินคำว่า อิ่มตัว

คำนี้เป็นคำที่มีความหมายไม่ค่อยดี อิ่มตัวเป็นจุดเปลี่ยนของหลายๆอย่าง

เมื่อสารละลายอิ่มตัว มันก็ไม่สามารถทำน้ำตาลให้ผสมเข้ากับน้ำได้อีกต่อไป

การใช้ชีวิตอยู่ที่หนึ่งนานๆ ทำให้คนเราปล่อยให้น้ำตาลตกตะกอนอยู่ตรงนั้น

ปล่อยให้ของดีดีเสียไปโดยเปล่าประโยชน์

 

เมื่อถึงจุดอิ่มตัว ส่วนใหญ่ให้เพิ่มอุณหภูมิของสาร เอาน้ำหวานไปตั้งไฟ แล้วน้ำตาลก็จะละลายเพิ่มได้

จนกลายเป็นคาราเมลที่น่าอร่อย หวานหอม

คนเราก็ต้องหาทางกระตุ้นตัวเอง เอาน้ำตาลที่เหลือมาใช้ให้เป็นประโยชน์

หนึ่งในวิธีนั้นก็คือการเปลี่ยนแปลง เดินทางออกจากที่เดิม ไปค้นหาที่ใหม่

เพิ่มรสชาติให้กับชีวิต

 

เพียงแค่อย่าลืมกันว่า เมื่อคาราเมลเดือนแล้วให้ยกลงทันที มิฉะนั้นจะไหม้และขม

เพียงแค่ผ่านจุดอิ่มตัวมานิดเดียว ของที่เย้ายวนก็จะกลายจากหน้ามือเป็นหลังเท้าไปในพริบตา

เพียงพอ พอเพียง อิ่มแล้ว อิ่มตัวแล้ว

ให้ความรู้สึกนี้กระตุ้นให้ก้าวไปข้างหน้า เพิ่อค้นหาสิ่งดีดีให้กับชีวิต

แต่อย่าผ่านจุดอิ่มตัวนี้ไป มันจะทำให้เราอืด จุก เสียด แน่น โลภ กอบโกย สิ้นคุณค่า

 

น้ำตาลไหม้ เททิ้งทำใหม่ได้

แต่ชีวิตคนเราเป็นทรัพยาการที่จำกัด ใช้ได้เพียงหนเดียวเท่านั้น

เมื่อไหร่ที่ไหม้ สะเก็ดรอยแผลก็จะอยู่ตรงนั้น (ต่อให้บัวหิมะก็เถอะอย่าหวัง)

    อิ่มก็พอนะ (ไว้หิวค่อยกินใหม่)

อะอะ เริ่มโง่น้อยลงอีกขั้น หลายคนอาจสงสัยว่าทำไมอยากให้หลายคนกลับมาฟังเพลง

เธอคือนางฟ้ามาโปรด ของนาธานกันอีกครั้ง

 

เรื่องมีอยู่ว่า....เพื่อนคนหนึ่งที่รู้จัก เล่าให้ฟังถึงความมัธยัสถ์ของแฟนให้ฟัง

โอ้เขานะแก บอกชั้นว่า หนุ่ม-"ไม่คุยแล้วนะ แบตจะหมด"

ด้วยความที่เป็นคนปกติ สาว-"อ้าวแล้วทำไมไม่ชาร์ตหละคะ"

หนุ่ม-"เออ เดี๋ยวจะเอาไปชาร์จที่ทำงานพรุ่งนี้อะ เปลืองไฟ"

!!!!?????!!!!!

 

ทุกคราที่ทั้งสองไปทานอาหารกัน

หนุ่ม-"เดี๋ยวออก 70-30 นะ เรายังหารายได้ไม่ได้"

หลังจากเอามือถือขึ้นมาคิดเลขสูตรคูณเรียบร้อย

หนุ่ม-"เดี๋ยวทอนให้นะ 5 บาท 50 ตังค์"

สาว-"ไม่เป็นไรหรอกคะ"

หนุ่ม-"ไม่ได้ ลูกผู้ชายคำไหนคำนั้น 30 ก็ต้อง 30"

สาว-ในใจ--ห้าสิบตังค์จะเอาไปทำไรดีว่ะเนี่ย ขึ้นรถเมล์ก็ไม่ได้แล้ว เฮ้ย!!!

 

เมื่อครั้งที่เราต้องจากกัน

สาว-"พี่ขาอยากไปสยามไปทางไหนดีเนี่ย"

หนุ่ม-"อ๋อ ก็ขึ้นเรือที่นี่นะ แล้วก็ไปต่อรถเมล์สายนี้ ผ่านหน้าสยามพอดี"

สาว-ในใจ--ขึ้นแท็กซี่อยู่แล้วหละ ใครจะรอรถเมล์กับกระโปรงสั้น เฮ้ย!!!

 

เมื่อครั้งที่เขามารับเธอไปกินข้าว

สาว-"เดี๋ยวไปกินข้าวแถวบ้านกันนะคะ"

หนุ่ม-"ได้ได้ เนี่ยจากบ้านพี่นั่งรถเมล์สายนี้ตรงไปบ้านเราเลยเนี่ย"

สาว-"แล้วจะไปกินกันที่ไหนดีค่ะ ขี้เกียจเดิน"

หนุ่ม-"ไม่เป็นไรขึ้นรถแค่ป้ายเดียวมีร้านก๋วยเตี๋ยวอร่อยอยู่"

สาว-ในใจ--เดินก็ได้นะ ถ้าจะไปร้านนั้น ไปประจำอยู่แล้ว เฮ้ย!!!

 

เมื่อครั้งที่เราห่างกัน ชายหนุ่มก็ส่งเมล์มาเรื่อยๆ

สาว-"ส่งโปสการ์ดมาให้บ้างก็ได้นะคะ"

หน่ม-"พี่ไม่ชอบอะ มันได้ช้า"

สาว-ในใจ--แต่กุชอบ

คนนอกอย่างเราก็ได้แต่คิด--สิบสี่บาทจะงกไปไหนว่ะ เมล์ก็คงไปส่งแต่จากที่ทำงาน เพราะที่บ้านเปลืองค่าไฟ

 

สาวเจ้าเล่าว่า หนุ่มของเธอเคยมีแฟนมาแล้วหลาย เจ้าชู้เงียบๆ

เป็นที่โจทย์ขาน ทั้งจำเลย ทั้งเจ้าทุกข์ ก็มีหลายอยู่

เมื่อลองมาคิดดู ทำไมคนที่ไม่อยากลงทุนมาก(แต่ใจนี่ให้เต็มร้อย) ถึงดิ้นรนมีแฟน

หลายคนอาจจะตั้งคำถามในใจเงียบๆเหมือนกัน

 

นี่นแหละที่มาของ เพลง เธอคือนางฟ้ามาโปรด ที่อธิบายเหตุผลได้อย่างชัดเจน

ไม่เชื่อลองฟังเพลงนี้ตั้งแต่ต้นดูสิ

กลุ่มอนุรักษ์ หรือรณรงค์ให้ประหยัดไฟต้องลองปล่อยกระแสเพลงนี้ให้ฮิตอีกครั้งแล้วหละ

 

ป.ล. ใครเคยดูซีรีย์ Law & Order / New York District บ้างเอ่ย

อยากบอกว่าถึงเรื่องจะเอาเค้าโครงมาจากเรื่องจริง แต่เหตุการณ์และหนุ่มสาวนี่เป็นคนสมมุติหมดนะคะ

ของคุณที่มาของเรื่อง ที่แบ่งปันให้เราได้บริหารรอยยิ้มกันทั่วหน้า 

 

คนไทยไม่มีอะไรในใจก็ยิ้ม

คนไทยมีอะไรในใจก็ยิ้ม

 

คนฝรั่งไม่ชอบใจก็หุบยิ้ม

คนฝรั่งชอบใจอะไรก็ไม่ยิ้ม

 

ยิ้มสยามน้ำใจไทย หาใดเปรียบ

ชาติใดเทียบ ยิ้มพิมพ์ใจของไทยได้

แม้ตกทุกข์ได้ยากลำบากใจ

เราคนไทย ยิ้มไว้ก่อนพ่อสอนมา

 

ตอนนี้พยายามเป็นเหมือนคนบ้า

ยิ้มข้างนอกใจเย็นชาหน้าสดใส

อยากเป็นเหมือนปาล์มมี่ตะโกนไป

โอ๊ยเอาว่ะ สู้โว๊ย ยิ้มลูกเดียว

 

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงกับหญิงอ้วนคนหนึ่ง

 

เอาเขียนให้อ่านกันเบื่อไปข้าง ก็อย่างงี้แหละ คนที่ OBSEDEE ยอมมีอะไรเพี้ยนๆมาเล่าสู่กันฟังเยอะแยะ

 คราวนี้ขอ OBSEDEE เรื่องเทนนิส

 

เทนนิส เป็นกีฬาชนิดหนึ่ง ที่ต้องใช้ไม้ที่ขึงด้วยเอ็นสลับเป็นตารางในการตีลูกสักหลาดสีเขียวๆเหลืองให้ข้ามตาข่ายไปมา

คนเล่นเทนนิส(อย่างฉัน) คือ บุคคลที่สามารถเอาไม้มาตีให้โดนลูกได้บ้างไม่ได้บ้าง ข้ามตาข่ายเป็นครั้งคราว และก็ทำออกนอกสนามเป็นส่วนใหญ่

นักเทนนิส คือ บุคคลที่สามารถเอาไม้ดังกล่าวอย่างมียี่ห้อ มาตีโดนลูกที่จะเปลี่ยนทุกทุกหกเกมส์ โดนตีข้ามไปมาได้หลายครั้งโดยไม่ออก และ

                 ลูกจะตกประมาณบนเส้นซ้าย ขวา นอกจากนี้ยังสามารถขึ้นมาเล่นหน้าเน็ต ทำให้ผ่ายตรงข้ามวิ่งไปมาได้อีกด้วย

 

มาจะกล่าวบทไป ถึงการแข่งขัน LE GRAND PRIX DE TENNIS DE LYON

คนเล่นเทนนิสมีโอกาสเข้าไปชมโดยไม่เสียตังค์สักบาท (ของอย่างงี้ไม่พลาดอยู่แล้ว)

วันแรกเป็นนักเทนนิสฝรั่งเศสสองคน คนหนึ่งเป็นพวกเดียวกับหมู่บ้านสเมิร์ฟ ส่วนอีกคนเป็นตัวร้ายแน่ๆเพราะมันใส่สีส้มต่างจากตัวอื่น

กรรมการ เด็กเก็บลูกล้วนอยู่ในหมู่บ้านสเมิร์ฟด้วยกันทั้งนั้น วิ่งไปวิ่งมาเต็มสนามไปหมด

ตัวแทนสเมิร์ฟแข่งกับไอ้ตัววายร้ายหน้าง่วง

อธรรมย่อมชนะธรรมะอยู่แล้ว ตัวส้มชนะอะ มือวางอันดับสูงกว่า อีกทั้งประสบการณ์(พูดง่ายๆแก่นั่นเอง)

Sebastien GROSJEAN 2-0 Paul Henri MATHIEU

(อย่าลืมเข้าไปดูรูปแล้วจะเข้าใจว่าทำไมหมู่บ้านสเมิร์ฟถึงย้ายถิ่นมาที่ GERLAND, Palais des sports)

 

แต่มันลืมไป แต่มันเผลอไป ยั้งใจไว้ไม่ทัน

อะไรนะ พรุ่งนี้ SAFIN แข่งเหรอ กับใครอะ Richard GASQUET โอ้ไม่นะ

เรียนก็เลิกสองทุ่ม แต่ไม่เป็นไรโดดได้  

( เพื่อ SAFIN เอา DOUMBE-BILLE มาแลกก็ไม่ยอม)

ทีนี่ใครจะบ้าไปกับกุหละว่ะเนี่ย คนปกติเขาเรียนกันนะเวลานี้

หลังจากการติดต่อแบบโอปะเรเตอร์เก่า เหยื่อของเราก็มาติดเบ็ด

แต่เป้นการติดเบ็ดแบบจำยอม แล้วก็ขอขอบคุณเหยื่อที่มาร่วมชะตากรรมด้วยนะคะ

 

.........

18 นาฬิกาของวันอังคารที่ 24 ตุลา 2549

วันที่ชั้นเดิมรวมกลุ่มกับคนที่ไม่รู้จักเพื่อลอบเข้าสนามแข่งฟรี

แอบลอบมองชายหนุ่มที่เดินข้างๆเล็กน้อยพอเป็นพิธี

ฮื้มหือ หล่อจัง อะฮ่า หล่อจริง

แต่ยังไงก็สู้พี่ SAFIN ของฉันไม่ได้

คนอะไรหล่อ เลว เพี้ยน แต่น่ารักได้ถึงใจขนาดนี้

 

หลังจากเชียร์หนุ่มไซปรัสไม่ขึ้นจนแทบจะถูกกระเด็นออกจากสนามเพราะดันไม่เชียร์คนฝรั่งเศสแล้ว

ก็ถึงเวลาที่รอคอยมานานนนนนนนนนน

นั่นไงคนนั้น มาแล้ว มาแล้ว ยักษ์ใหญ่แห่งแดนหมีขาว Marat SAFIN

จะมองทางซ้าย ก็เข้าตา จะมองทางขวา โอ๊ะโอ๊ย ก็โดน

หนุ่มร่างสูงน่ามองทุกท่วงท่า มีเสน่ห์เมื่อยามโกรธ อารมณ์เร่าร้อนรุนแรงตลอดเวลา

 

แต่แล้ว....ทำไมอีกฝ่ายเด็กน้อยหน้าใส  ตีดีเกินไปหรือป่าว

backhand ดุดัน forehand ขนานเส้น serve เอส เอส เอส

โอ้ไม่ไม่นะ ตะโกนเรียนชื่อ SAFIN ลั่นสนามจนแทบจะถูกคนรุมสกรัม

ไอ้พวกต่างชาติ....เขาคงสมน้ำหน้าเรา เชียร์ไปก็แพ้

จากมาดู SAFIN ก็ต้องมาเห็น SA FIN (sa fin แปลว่า จุดจบของเขา)

 

ถึงอย่างไร ก็คุ้มค่ะ ไม่ได้เรียน หนังสือหนังหาไม่ได้อ่าน การบ้านไม่ได้ทำ

แต่ได้เห็นตัวจริงของเขา ได้ยินเสียงร้องแบบเจ็บปวดของเขา

แค่นี้ก็เพียงพอให้มีแรงต่อสู้กับ cas pratique และ commentaires ต่อไป

(cas pratique และ commentaires เป็นการบ้านของนักเรียนกฎหมายฝรั่งเศส ที่ต้องต่อสู้ฟาดฟันกันจนตายไปข้าง-

ซึ่งส่วนใหญ่แล้วคนที่ตาย คือไอ้หญิงอ้วนคนนี้นี่เอง)

 

.....

...

..

.

อย่าหาว่าบ้าเลย แต่รู้สึกมันคุ้มค่ากับความทรงจำจริงๆ

ใครเป็นแฟนเทนนิส หรือชอบนักเทนนิสคนไหนแล้วได้ไปเห็นเค้าเล่นอยุ่ตรงหน้า

ได้สัมผัสความกดดัน ความดีใจกับชัยชนะ ความเสียใจกับการพ่ายแพ้

แค่นี้แหละ....ชีวิตก็มียิ้มได้แล้ว