passion.......

un mot laisse toujours sons sens pour que l'annouceur le prenne conscience.

oui l'impact de ce mot est si fort que l'on ne peut vivre sans lui

 

pour bien réussir dans notre petite vie

pour vivre heureux de ce qu'on fait

c'est presque l'essence de l'aspiration

 

quand on recherche notre passion

c'est triste, c'est dûr, c'est sombre

sourire mais jamais rire

transpire mais jamais satisfaite

 

regarde les autres vivent leurs passions

une fois on admire, une fois on pleure

pensant à nous-même

essaie d'être à la hauteur

 

jamais arriver, le chemin vient de commencer

encore quelques routes faciles à parcourir

si tu désespère maintenant

quand viennent les parcourts difficiles tu serais déjà morte

 

avoir confiance, se battre jusqu'à l'infini

le résultat ne peut me rendre heureuse

mais le travail au mieux donne toujours l'encouragement

 

passion de passer

passion de trouver

passion d'être patiente

et je vais peut-être trouver mon bonheur dedans 

เมื่อวานยินอยู่ตรงข้ามมีแค่ทางรถใต้ดินที่คั่นกลาง

 

เราคงต้องจากกันสักพัก ต่างคนต่างไปคนละทาง

โบกมือลา ยิ้มให้กัน รู้สึกว่าเดี๋ยวก็กลับมาเจอกันอีก

 

ไม่นานหรอกคงจะได้กลับมานั่งกินข้าวร่าวมโต๊ะ แลกเปลี่ยนเรื่องราวไม่กี่วันที่ไม่ได้เจอกัน

เล่าเรื่องความฝัน เล่าเรื่องความสนุก

 

คงจะกลับมาวางแผน คราวหน้าเราคงได้อยู่ด้านเดียวกันของทางรถไฟ

นั่งไปผจญภัย แล้วกลับมาเล่าเรื่องราวเดียวกันให้กันและกันฟัง

 

พรุ่งนี้เช้าเราก็คงได้ออกเดินทางอีกครั้ง แต่ครั้งนี้คงไม่มีใครให้บอกลา

มีแต่จะไปพบกับเพื่อนที่ไม่ได้พบกันนาน

ไปบอกเล่าเรื่องราวตอนที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน

 

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วเมื่อเราโตขึ้น

เมื่อเรามีอะไรหลายอย่างต้องรับผิดชอบมากขึ้น

การจากลาเหมือนเป็นการเตือนว่า ระวังนะ!!! อีกครั้งแล้วที่ต้องมีความทรงจำเก่าๆเพิ่มขึ้น

 

จำภาพคนที่เดินจากไป และรับรู้ว่าต้องคอยรับคนที่เดินเข้ามาใหม่

ชีวิตที่คนหาความเป็นเหมื่อนเดิม คือชีวิตที่ติดอยู่กับความกลัว

ค่อยยังชั่วหน่อยที่เราเรียนรู้แล้วว่า ไม่มีอะไรหรอกที่จะอยู่คงทนถาวร

ความเปลี่ยนแปลงมันมาทุกวินาที อย่าให้มันควบคุมชีวิตเรา แต่ให้เราควบคุมมัน

 

.......ยิ้มให้กับความสุข และหัวเราะให้กับความทุกข์.....

เรื่องราวของวันเกิด ที่ก็เหมือนจะเหมือนทุกๆวัน แต่ก็ทำให้ชีวิตวุ่นวายได้อยู่....

 

อยากจะจัดงานวันเกิดขึ้นมาอย่างกะทันหัน เอาว่ะ ไม่มีเรียนมาก ยังไม่มีการบ้าน บ้านก็ต้องจัดก็เอาทีเดียวเลยแล้วกัน

เหมือนยิงปืนนัดเดียวได้นกหลายตัว แต่คราวนี้ ยิงพลาดไปหน่อย แป็ก!!! กระสุนด้าน แต่ก็ยังได้นกที่จริงใจมา

 

ศุกร์นี้กินข้าวที่บ้านนะคะ เชิญค่ะ

ไม่น่าเชื่อ   ขอบคุณทุกคนที่อุตส่าห์ฝ่าพายุหิมะมากินหมี่เย็นที่บ้านนะคะ

วันที่หิมะตกหนักที่สุดตั้งแต่มาอยู่ฝรั่งเศสก็คือวันที่บ้านมีความอบอุ่นของพี่พี่ น้องน้อง ที่มาช่วยกันกินอาหารญี่ปุ่นรสชาติประหลาดที่บ้าน ดีใจค่ะ (น้ำเน่าไปหน่อยแต่ก็ยังดีกว่าหิมะที่ละลายแล้วเปื้อนรอยเท้าแหละ อันนั้นน่าอ้วกกว่า)

พิธีซ้อมกินผ่านไป พอมาถึงวันจริง

Le TCL vous annouce le préavis de grève, risque de forte perturbation le 31 janvier

(เป็นบริษัทโดยสารที่เตือนคนล่วงหน้า ว่าจะนัดหยุดงานการเดินรถ)

ไม่ต้องมาหรอกกินข้าวที่บ้านอะ เพราะว่าไม่อยากให้เพื่อนเดินกลับ

เอาเหอะ ไว้เมื่อไหร่จะไม่มีนัดหยุดงานค่อยบอกแล้วกันจะได้จัดปาร์ตี้ที่บ้าน

(จำได้ว่าครั้งที่แล้วที่จัด เพื่อนก็ไม่มีรถจะกลับบ้าน ตลกดีหรือว่าเป็นอาถรรพ์)

 

แต่ก็ไม่เสียเปล่าหรอก พี่จ๋าอุตส่าห์ทำกับข้าวให้กิน แถมชวนชายหนุ่มสุดหล่อมากินข้าวที่บ้านด้วย

ตลกมาเลยหละ เป่าเทียนบนเค้กที่ทำเองอีกหนึ่งรอบ บอกตัวเองว่า ขอให้โลกสงบสุข

 

เอาหน่าปีนี้ฉลองไม่ตรงวัน ปีหน้าก็คงจะเกิดอีกรอบมั้ง

แต่ที่เป็นประจำทุกปีคือ พอผ่านวันเกิดตัวเองทีไร กลายเป็นคนเถื่อนทุกที

ขอให้วันเกิดของทุกคนไม่ต้องพบพานอุปสรรคแสนสากันณ์เพื่อจะพิสูจน์ว่ามีคนคิดถึงเราเหมือนกันนะในวันนี้

อย่างน้อยแม่ก็คงไม่ลืมหรอก เพราะเจ็บจะตายลืมได้ไงใช่ป่าวค่ะคุณแม่

ขอบคุณที่ให้กำเนิดเกิดมาเป็นตัวเป็นตนให้แม่ปวดหัวเล่น แต่ก็ภูมิใจใช่ม๊ยหละคะ อิอิ